Dancetheater.gr: adLibdances - "Οh! Deep Sea

Τετάρτη 4 Μαΐου 2011

adLibdances - "Οh! Deep Sea - Corpus II"

Η Κατερίνα Παπαγεωργίου, από την ίδρυση της ομάδας της adLibdances (2001) μέχρι σήμερα, δεν σταματά να διερωτάται γύρω από τις βασικές αρχές της κίνησης και της δομής των έργων που παρουσιάζει. Με επίκεντρο στις αναζητήσεις της το ερώτημα «τι έχει απομείνει να χορευτεί», επαναπροσδιορίζει την παραστατική φόρμα προκειμένου να εντοπίσει το προσωπικό της κινητικό λεξιλόγιο και να εκφραστεί μέσα από αυτό. Έτσι, η γραφή της, από τη σόλο δημιουργία με έμφαση στην εσωτερικότητα, περνά σε ευρύτερα σύνολα, παρατηρώντας τη δυναμική των σχέσεων που προκύπτουν από τη συνύπαρξη των μονάδων.

Η σειρά έργων Oh! Deep Sea, με κοινό παρανομαστή την Οδύσσεια, ουδόλως σχετίζεται με τη μιμητική αναπαράσταση του έπους. Τη χορογράφο ενδιαφέρουν περισσότερο τα αρχέτυπα που μπορεί να διακρίνει κανείς πίσω από τους χαρακτήρες της εκάστοτε ραψωδίας. Ποια είναι όμως η απόσταση που μας χωρίζει από το ομηρικό έπος σήμερα; Το ταξίδι του Οδυσσέα είναι συμβολικό: «Η έννοια της επιστροφής χαρακτηρίζει κάθε ταξίδι, ο χρόνος αλλοιώνει τα πάντα. Ο τόπος της επιστροφής είναι και δεν είναι ο ίδιος, ενώ είναι πάντα εκεί»*.

Ποιος ο ρόλος του σώματος και με τι καλείται να αναμετρηθεί προκειμένου να αναβιώσει τις συνθήκες του έπους; Το σώμα των ερμηνευτών, ως δέκτης μεταφυσικών και κοινωνικοπολιτικών δυνάμεων, αποτελεί παράλληλα την επιφάνεια πάνω στην οποία προβάλλονται ανακόλουθα οι διαφορετικές διαστάσεις του χρόνου: παρελθόν, παρόν και μέλλον. Η έννοια της αφηγηματικότητας προσεγγίζεται μέσω μιας ελλειπτικής, επαναλαμβανόμενης κίνησης, ενώ η διάρκεια της παράστασης δεν δηλώνεται απλώς από τη σκηνική παρουσία. Όλα έχουν ήδη ξεκινήσει και το τέλος παραμένει ακόμη απροσδιόριστο· το ίδιο το έπος επιβάλλει μια ισχυρή αναβολή μέσω του ρυθμού του. Έτσι και η ιστορία «ταξιδεύει προς τα μπρος, στέλνοντας σήματα, καθώς πλησιάζει τον δικό μας χώρο και τον δικό μας χρόνο. Ύστερα, σάμπως να ήταν πλανητικό αστέρι, πάλι απομακρύνεται. Στο μεταξύ όμως έχει προλάβει να μας κοιτάξει με παράξενη οικειότητα»*.

* Δ. Ν. Μαρωνίτης, «Επτά μεταφραστικά διλήμματα», εισαγωγή στο Ομήρου Οδύσσεια, εκδ. Καστανιώτη (Αθήνα 1996).